سقف خونه م طلای ناب ، زیر پاهام حصیر سرد

  تو دست من سیب گلاب ، اما دلم پره ز درد ...

                                                                « فریدون فروغی »

 

 

 

  بیزارم از طراوت اردیبهشت ماه  ، در انتظار خش خش پاییز مانده ام

  در گوش این اتاق سه در چار مدتی ست غیر از ترانه های فروغی نخوانده ام

 

  موی پدر از آینه خاکستری تر است ،  رنگ نگاه مادرم از قهوه تلخ تر ...

  اوقات را به کام همه تلخ کرده ام  ،  نفرین به من که آینه ها را شکانده ام

 

  این خانه بوی شربت اعصاب می دهد ... این شهر بوی الکل طبی ... دیازپام ...

  تا خاک از تشنج من بارور شود  در باد های هرزه دلم را تکانده ام

 

  من آدم ام ، رسالت ام اندوه زندگی ست  من عادلانه با همه تقسیم می کنم ـ

  اندوه شاعرانه ی خود را که سال هاست از مصرعی به مصرع دیگر کشانده ام

 

  قرآن روی تاقچه لب بسته سال هاست ؛  گلدسته های مسجد پژمرده اند ... آه !

  از مردگان سراغ خدا را گرفته ام  دستی اگر به سنگ مزاری رسانده ام

 

  ـ در دورسوی پنجره ها قرن چندم است ؟

 

  تقویم روی جمعه ی موعود مکث کرد ...

  شاید یکی بیاید ...

                         در چارراه ها  جای پلیس شاخه ی میخک نشانده ام !

 

  من مثل نسل سوخته ی دور از آفتاب ، محتاج چند متر مربع تنفس ام

  عالیجناب جامعه خورشید کو ؟

                                       که من بر شانه های این شب دم کرده مانده ام ...

                                                                                     مانده ام ...

                                                                                          مانده ام ...

/ 62 نظر / 36 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد ادریس بقایی ( قطره )

سلام دوست عزيز از شعر زيبای صفحه شما لذت بردم واقعاْعالی بود.. امشاالله که هميشه از اين صفحه بهره مند ميشم والسلام

مليحه

سلام ... تاوان کوچکی اين همه سنگين نيست يه سری هم به ما بزن که با نيامدنت اوقات را به کام ما هم تلخ کرده ای.شايد در کلبه ما چند متر مربع تنفس پيدا شود...

سودابه

سلام از کنگره ی دامغان خبر داری براش بفرست .....اگه نمیدونی زنگ بزن بهت بگم

فريده دهداران

سلام. مدتهاست نيومدم اما حالا که اومدم. حال هم کمی فرصت ميخوام برای بيشتر خوندن. موفق باشی. به روزم

بابا بزرگ

سلام عزيز . يادش به خير اون زمونا بروبچ از همديگه خبر داشتن و هوای همديگه رو داشتن . گاهی هم يه شعر تازه از دلشون سرک می کشيد و عطرش عالمگير ميشد. عين همين شعر شما . کتاب هم که چاپ می کردن . نه؟ هر جا که باشين سلامت و خرم باشين . سلام ما رو هم به همه عزيزان برسونين . يا حق

مجتبي

سلام علی رضا جان ابديتم ومنتظزت بای

بابا بزرگ

سلام جناب بديع . آدرس من که سرراسته : تبريز صندوق پستی ۱۸۸-۵۱۸۴۵ داود هوشنگ همين . منتظر کارهاتون هستم . يا حق

سودابه مهیجی

خب که اينطور.....حتما بايد مثل مايحه بيايم ننه من غريبم در بياريم که به وبلاگمون سر بزنی؟...کجا هستی تو اصلا معلومه؟......تلفنتون هم که مسدوده...ترکونديش انقدر باهاش حرف زدی!!!!!!!!!!!باهات کار دارم.........

سودابه مهيجي

سلام ادرس اون سايته همايش فلسطين:http://www.kafacenter.ir/system/index.php