کم حوصله ام

مثل گلی اول پاییز

قصری که مقارن شده با حمله ی چنگیز

 

بر شاخه ی تنهایی من،

 چند پرنده

دلگرم به ذکر غزلی رشک برانگیز

 

من شاید دیواره ی یک غار قدیمی

آزرده ام از آدم ها

مثل تو، من نیز...

 

از لای لبم، سر زده یک شاخه ی گیلاس

از لاله ی گوشت غزلی تازه بیاویز!

 

علیرضا بدیع / غزل _ سپید 1

25/8/93

/ 33 نظر / 25 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شب شعر ما

عرض سلام و احترام آقای شاعر آقای بین جاده های شعر مسافر چندبار خدمت آمدیم اما نبودید گویا به دور از حانه شعری می سرودید دادیم نظرها و دریغ از خطی پاسخ خورشید شعری!پس چرا ننموده ای رخ؟ شاید صدامان گم شده در خیل یاران خیل هوادارانتان، فیس بوک یا لاین خواندیم و دعوت کردیمت شاید بیایی شاید به نقد شعر ما زبان گشایی این بود که اکنون با قلم های شکسته با این زبان الکن و این شعر خسته بار دگر می خوانیمت، آن هم نشانی بالا نوشتیمش برایت تا بدانی! چه طور بود آقای بدیع؟![لبخند]

مریم

قشنگ بود واژه ی گیلاس برای من غیر منتظره و جالب بود

فاطمه طالبی

دیگران هرچه گفتند بگویند,بیا خودمان شعر بخوانیم برای خودمان مهذی فرجی سلام با یک غزل بروزم و بست نشته ام تا بیایید و با نقد هاتون کمک ترم کنید

تسنیم

سلام مشغول نوشتن سفرنامه اربعین(به نام لبیک) هستم. خوشحال میشم شما هم در حلاوت و برکتش شریک شوید... یا علی

ali

مطمئنید که به این نوشته می شه گفت غزل- سیپد تا اون جایی که من اطلاع دارم در غزل سپید در میانه ی کار وزن شکسته میشه و شعر از قالب غزل به قالب سپید وارد میشه این که شما نوشتید در واقع همان غزل کلاسیک است با ریخت نویسی نو به عنوان مثال کتاب" من زنده ام هنوز و غزل فکر می کنم " سروده ی محمد علی بهمنی تماما غزل هایی ست با این گونه ریخت نویسی و در هیچ کتاب ، محفل و انجمنی از این کتاب تحت عنوان مجموعه آثار غزل سپید نام برده نمی شود

ستار

درود زیبا بود,موفق باشید,منتظر نگاه شما هستم.

مریم

ﮐﻢ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺍﻡ ﻣﺜﻞ ﮔﻠﯽ ﺍﻭﻝ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻗﺼﺮﯼ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﺭﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﯼ ﭼﻨﮕﯿﺰ  خیلی دوسش داشتم:)