سلام

یکصدمین پست وبلاگ الف بی تقدیم به تو:

 

به ناکجا...

به بوسه یکسره کن کار دشمنانم را

که دشمنان به لب آورده اند جانم را

 

به شکوه تا سخنی گفته ام، چنان اطفال

به بوسه ای شکرین بسته ای دهانم را

 

به گل نشسته دلم، موج باش و کاری کن

نسیم باش و برافراز بادبانم را

 

پرنده ی قفسم: خو گرفته و خوش خوان

کنار قلب تو می سازم آشیانم را

 

مرا کنار تو غم نیست این که دولت فقر

به خون دیگری آغشته است نانم را

 

به کوه هر چه که دادم، دوباره باز آورد

بگو کجا ببرم درد جاودانم را؟

 

به هر کجا بروم، آسمان همین رنگ است

تو چشم وا کن و آبی کن آسمانم را

10/9/87

/ 24 نظر / 16 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نرگس کیان

سلام مجدد زیبا بود به خصوص بیت آخر خوشحال میشم سری بزنید. وبلاگتون لینک شد.

یاسر قنبرلو

سلام می رسد آن زمان که می فهمی واژه ها از کتاب می ریزند می رسد آن زمان که پاکی را روی دستان ِ آب می ریزند ! با یک رباعی و یک چهار پاره به روزم و منتظر نظرات ارزشمندتان . قربان شما پدرام

آرزو

چه عجب جناب بدیع! سلام همش زیبا بود مخصوصا بیت آخر و " به کوه هر چه که دادم، دوباره باز آورد بگو کجا ببرم درد جاودانم را؟ " [تایید]

م.آرمان

فاختگان ِ جوان بر صدف واره ي ابرهاي َپلشت مي پيماند و من در ساکت ِ هميشگي ِ اندوه تو بگو کدامين ِ مان انسان ِ جاودانه را يابنده تر است؟ *

محمدقائدی

سلام رفیق ...هر روز، با من گریه کردی روز میلادم من آمدم اما تو دادی زلف ... بر بادم... به روزم و منتظر[گل]

خرگوش

[دست]سلام سلام،بعد از خوندن غزل آنقدر درگير حس لطيف واژه ها شدم كه يادم رفت دشمنانم را،منو بد جور متحول كرد دست گلت درد نكنه،عليرضا يادت نره تو قابليت ضرب المثل شدن داري.همينطور پيش برو..........بازم ممنونم لذت بردم.[دست][گل][گل][گل]

امید نقوی

چقدر لذت بردم از این غزل. آفرین شاعر. آفرین بدیع...آفرین.[گل]

محمد شعبانی

سلام خسته نباشید آقای بدیع کار زیبایی بود. با گزارشی از جلسه ی نقد و بررسی کتاب «گریه روی شانه ی تخم مرغ» برگزار شده در 6 آذر 78 در گرگان ... و حاشیه ها ... و پاورقی ها... و یک شعر از خودم به روزم!

رضا بارگاهی

باسلام بی مقدمه من همیشه از شعرهای شما لذت میبرم و توی کانون شعر دانشگاهمون همیشه از شما و شعرهاتون به دیده ی تحسین نگاه میکنیم با خرده ذوقم غزل و سپید کار میکنم اگه بهم سر بزنید خوشحالم میکنیدو... امیدوارم هیچ گاه در الفبای زندگی سردر گم نشید. یا حق

مستان

تو چشم وا کن و آبی کن آسمانم را.......